این واپسین ترانه ترا یادگار باد

مانده به سینه ام غم تو یادگار

هرگز غمت مباد و خدا با تو یار باد

آخه من محرم اشکم، تو شبای بی قراریت

گریه کن دلت سبک شه، من فدای گریه هاتم

مثل عطر ِگل می مونی، لا به لای خاطراتم

زیر رگبار ِنگاهت، تن ِ من، خیس ِ ترانه ست

واسه فهمیدن ِ چشمات، گریه بهترین بهانه ست

آخ که بی تو زنده بودن، واسه من تلخی ِ وقته

عاشقی یعنی که قلبم، گریه ی تو رو می فهمه

عاشقی یعنی که قلبم، گریه ی تو رو می فهمه...

ومن صد بار تنهاتر

تو ميداني كه من جز با تو

با هر كس كه باشم...باز تنهاييم

تو ميداني كه اين بغض فرو خورده

به جز بر شانه هاي استوارت

جاي ديگر وا نخواهد شد

و ميداني كه من يك عمر چشمانم به در بودست....

دلم امروز ميخواهد

كه اين را هم بداني كه......

دگر ناب توانم نيست

ببين سردي زمستان دستانم را خجل كرده

وحتي اشك هم ديگر...

تسلي بخش غمها نيست

بيا كه ديگر از دست خيالت هم گريزانم

بيا كه سخت تنهاييم

......... 

و مرا غصه این هرگز کشت...

دوست دارم در نگاهت با تو هم آهنگ باشم                                                        

                         دوست دارم در لبانت بهترین منظور یک لبخند باشم

                  بعد از این پیوند شیرین رنگ لبهای تو باشم

                                                                        دوست دارم زنده باشم                                                       

                           دوست دارم با تو باشم                                                                                                                                                                                                

گاه میترسم که عمر مجالی به چشمانم ندهد

ولی باز هم ایستاده ام

با دلی لیریز از شوق دیدار

چه انتظار شیرینی... آمدنت را با اشک شوق به روی دل نقش میزنم

تو بیا تا تنهایی را به تاریکی پس دهم

تو بیا....