به من نگو که چگونه بی تو زیستن را تمرین کنم

مگر ماهی بیرون از آب میتواند نفس بکشد

مگر می شود هوا را از زندگیم برداری و من زنده بمانم

بگو معنی تمرین چیست ؟

بریدن از چه چیز را تمرین کنم ؟

بریدن از خودم را ؟

مگر همیشه نگفتم که تو هم پاره ای از تن منی ...

از من نپرس که اشکهایم را برای چه به پروانه ها هدیه می دهم

همه می دانند که دروری تو روحم را می آزارد

تو خود پروانه ها را به من سپردی که میهمان لحظه های بی کسی ام باشند

نگاهتت را از چشمم برندار مرا از من نگیر ...

هوای سرد اینجا رو دوست ندارم

مرا عاشقانه در آغوش بگیر که سخت تنهام

  مثه چشمه های البرز پاک و ساده و نجیبی
انگاری خبر نداری پیش چشمات کم میارم   

 توی سرمای زمستون تو شدی یاس بهارم
انگاری خبر نداری بی تو لاله بی قراره  

    بی تو حتی قاصدک باز هوس سفر نداره

و برای دیدنـت آماده می شوم

باید عجله کـنم

فرصت فکر کردن ندارم

با همین یک نگاه آخر

باید هرچه در دلم دارم بگویم ...

و سپس به آهستگی از تو دور شوم

به آهستگی ...

گاهی من تو را به یاد میاورم

عجیب است !

گاهی هر دو

چیزی به این سادگی را

از یاد می بریم ...!

عـشـق همین اسـت !

که مــن :

همیشه بـا یــاد تــو بـاشــم

و تــــــــــــو :

با هر کـه می‌خواهی ...!

 شايد روزي به هم برسيم
كه ديگر هيچكدام را توان از نو شروع كردن نباشد
شايد روزي به هم برسيم كه هردو خسته باشيم
از جستجو، از، انتظار، از نا اميدي ، از سرنوشت
و دست روزگار چنان گرفتارمان  كرده باشد
كه تنها به لبخندي و سلامي مختصر اكتفا كنيم
شايد آنروز تنها به چشم يك آشناي ديرين به هم بنگريم
نه آن معشوقي كه دل همواره پي ديدنش مي تپيد
شايد روزي كه به هم برسيم
خواسته يا ناخواسته چنان حصاري بينمان شكل گرفته باشد
كه حتي خاطرات خوش گذشته نيز قادر به برداشتن آن نباشد
از چنين روزي سخت در هراسم

من اگر تنهایم٬

یاد تو با من هست!

مهربانم!

روزگارم ابریست٬

کاش این بار جای خورشید

تو آفتاب شوی!

                و من بی تو غرق در آه و اندوهم

                    پس شوق زندگی را در من بر انگیز

                                     که با تو بودن را دوست دارم . . .